Dende pequenos utilizamos a famosa frase "Eu de maior quero ser astronauta, médico, profesor..." nese etapa da nosa vida é moi fácil dicir eso pero ao longo dos anos dámonos conta que elixir unha carreira coa que nos identifiquemos toda a nosa vida, non é tan fácil.

Hoxe aínda non teño completamente claro a carreira que elexiría se aprobara a selectividade. De momento non me preocupa moito porque aínda teño 3 meses por diante. Sei que teño que decidirme pero de momento centrome nas materias presentes que ao fin e o cabo se non as saco a diante non se pode pensar no demais.

Pois realmente a vida dun estudante de 2º de Bacharelato non ten moito tempo libre, pois se non esta estudando estará facendo algún traballo que lle encomendaron. A verdade é que o único tempo libre do que dispoñemos é a fin de sema, pois pola sema o tempo resúmese en clases e traballo por solitario na casa. Durante o venrres será un dos dias dos que dispoñemos para sair con amigos a tomar algo e airear un pouco a mente. O sábado pola tarde aínda teremos que facer deberes e estudar para os exames das semana que entra. Finalmente o sábado pola noite (non todos) saímos polos pub´s e bares, e o domingo seguiremos preparandonos para comezar a sema.
En resumo a vida do estudante é moi boa mentres non hai exames, per cando chegan ai que dalo todo.

A guerra nunca será solución para un conflicto sexa do tipo que sexa. Todo acontecemento ten unha solución pero esa solución xamais terá que desencadear como finalidade situacións violentas.

Como persoas civilizadas que somos debemos ter certa concienciación sobre os problemas universais que nos rodean, e así saber aceptar con madurez e consentimento o noso futuro e as consecuencias que podemos desencadear.

Pero ainda mirando hacia un punto externo a nós (paises extranxeiros con problemas políticos,sociais,económicos...), xamais podemos tolerar que se chegue a finaldade bélica como fonte de solución. A única solución intelixible por todos e pacificamente co correcta será a palabra.

feito por petición (bueno obriga) do noso mestre de Lingua Galega, Serafin. 

Este artigo é algo subxectivo pois ainda estou entre dúas carreiras diferentes

a elexir, e sobretodo pensando en aprobar a selectividade. Bueno pois rematada

 a miña carreira  imaxínome traballando nun bufet de publicidade ou

spicoloxía. Quizais vivo nunha grande cidade ,desas estresantes cheas

de vehículos  por tódalas esquinas. Estarei esperando as vacación para vir a

miña vila de vacacións  e así visitar a miña familia e os meus antigos

compañeiros e recordar vellos momentos. Por suposto espero que nunca

perderei a miña amizade cosas miñas amigas e cando nos xuntemos todo sexa

igual que tempos atrás.bikiños.